…voor inspiratie, levenswijsheid en bezinning

Ik geloof in Tao

In mijn studiegroep had ik de vraag gesteld hoe het stond met het geloof, het toevertrouwen, het werkelijk leven dat de wereld meer is dan de uiterlijke verschijnselen. Velen kennen het waarschijnlijk wel dat we de geestelijke weg als een optie blijven zien, als een mentale mogelijkheid waar we graag mee spelen. Maar kunnen en durven we het ook concreet te maken in ons leven als we eigenlijk wel weten of aanvoelen dat de ‘vaste’ realiteit ook illusie is en dat er een waarheid over onszelf en ons bestaan te ontsluieren valt? Wat gebeurt er als we onszelf bekennen dat we geloven in God (in eenheid, in Allah etc.).
Een jonge, intelligente man, Eelco Tans, vroeg ik om een geloofsbelijdenis te schrijven. Hier volgt zijn antwoord:

Ik geloof in Tao.
Je kunt het ook God noemen, of Allah.
Ik geloof dat God en Tao het zelfde zijn, maar zij zijn niet hetzelfde in mij.

Daarom beken ik mij tot Tao, zodat ik mijn geloofsbelevenis richting geef, en mijn uitingsvormen creatief worden.

Ik geloof dat ik geleid wordt. Geleid worden, of je laten leiden is een actieve houding.

Daarom stem ik mij regelmatig af, zodat ik ervaar dat er leiding is, en zodat ik mij ervan bewust word wanneer ik het Tao verlaat.

Ik geloof dat het Tao alomvattend is. Ik kan het verlaten, maar het verlaat mij nooit. Ik geloof dat elke weg de juiste is. Dat zou je genade kunnen noemen.

Daarom heb ik vertrouwen, juist wanneer ik tegenslagen te verduren krijg. Ik weet dat ik krijg wat ik nodig heb.

Ik geloof dat het leven zin heeft. Niet in de zin van een doel dat bereikt kan worden, maar dat er in het leven schatten liggen. Ik geloof dat elke schat eenvoudig is, en tegelijkertijd oneindig waardevol. Ik geloof dat elke schat geluk brengt, ook die schatten die je niet meteen herkent.

Daarom blijf ik hoopvol, en kijk ik uit naar elke nieuwe dag.

Ik geloof dat het lot bestaat. Ik geloof dat de loop van mijn leven onafwendbaar is, en dat ik vaker dat vind wat gevonden wil worden dan dat wat ik wil vinden.

Daarom geef ik mij over aan mijn levenslot. Ik richt mijn wil op mijn houding in het leven, en niet op het leven zelf.

Ik geloof dat ik vrij ben. Elke keuze kan in vrijheid worden gemaakt. Bij elke bevestiging hoort ook een ontkenning.

Daarom vernieuw ik mijn keuzes regelmatig, zodat ze verankert raken in de herhaling van de bevestiging. Ik twijfel niet.

Ik geloof dat ik beperkt ben. Ik ben gebonden door mijn grenzen, en ik heb mij daartoe te verhouden.

Daarom ga ik niet verder dan ik gaan kan. Ik geef aan waar mijn grenzen liggen en zoek de rust wanneer dat nodig is.

Ik geloof dat het woord vorm geeft aan de gedachte. Elk inzicht wordt pas actief wanneer ze door de toepassing wordt gevormd. Perfectie en waarheid zijn abstracties van de werkelijkheid, ze zijn niet werkelijk.

Daarom blijf ik actief creatief uiting geven aan mijn innerlijke beleving. Ik zoek de schoonheid in de onvolmaaktheid omdat ik weet dat al het andere een illusie is.

Wat gebeurt er als we onszelf bekennen dat we geloven in God?

Over de auteur

Felix Erkelens

› Lees meer over Felix